ميراث فرهنگي استان چهارمحال و بختياري

شهر هفشجان 

اين شهردر13كيلومتري مركزاستان باجمعيتي بالغ بر20847نفرمي باشد.ودارای سه روایت درمورد وجه تسمیه     می باشد :

1-      درگویش محلی هوشگون گفته می شود که عده ای می گویند هوشگون به معنی محل خانه وساختمان است زیرا دراصطلاح محلی مردم به خانه وحصار هوشا یا ایشا می گویند وعده ای نیز می گویند دراصل هوشنگان ومحل حکومت هوشنگ پیشدادی ومتعلق به ایشان بوده است که با وجود تپه هوشنگی درکنار این شهر وقلعه هوشنگی درنزدیکی آن ونیز وجود منطقه اسکندری وکشف کتیبه ای مربوط به هزاره چهارم پیش از میلاد درکوه جهان بین درجنوب این شهر اطلاق محل به هوشنگ از توجیه بیشتری برخوردار است.

2-      برخی معتقدند دراین منطقه هفت مرد دلاور وشجاع بوده اند که آبادی بدلیل شهرت افرادش معروف ومشهور شد.

3-      دربعضی از نوشته جات از هفتخانه یا هفتیخان به معنی هفت چشمه نامبرده شده است.

از دیرزمان با ورود قوم آریایی به ایران و تقسیم آنها به سه دسته مادها و پارت ها و پارس ها بنا به احتیاجات روزمره و کار این اقوام که بیشتر دامداری و کشاورزی بوده به دنبال جاهای خوش آب و هوا و مراتع برای دام های خود بوده اند. پس از تحقیق و تفحص ابتدا گروهی به طرف کوه های زاگرس و پس از آن به طرف کوه جهانبین حرکت کردند که دارای یورت ها و چشمه سارهای زیادی بود و به علت وفور گیاهان برای نیاز دام در این یورت ها سکنی گزیدند. به مراتب چون این منطقه دارای آب فراوان بود (چشمه زنه) مرکز ییلاقی آنها محسوب گردید. اقوام ساکن در این منطقه از قوم بابادی که در اطراف کوهرنگ و بازفت زندگی می کردند با هم یکی شدند و هفت تپه موجود 1- چغات اسکندری 2- باطاق 3- میله های شاه نشین 4- مرغزار شاه 5- قلعه فزاد 6- شاه قلی بیک را محل سکونتی خود قرار دادند این افراد به این دلیل نام هفشجان به خود گرفتند که در برابر هجوم اقوام بیگانه پایداری می کردند تا بر اثر جنگ و جدال این هفت تن کشته شدند که آخرین آنها هوشنگ خان بوده است. نام این شهر برگرفته از نام آخرین جنگجو که در این منطقه بوده شاید گرفته شده. شهر هفشجان در ناحیه لار از استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. سرزمین چهارمحال و بختیاری به خصوص لار و میزدج و گندمان از نقاط آباد و مسکون ایران بوده است. چهارمحال و بختیاری بر سر راهی قرار داشت که نقاط مرکزی ایران را به نقاط جنوبی وصل می کرد. وجود راه ها و اشیاء و سکه های قدیمی خود آثار و هنر و سوابق فرهنگی این مرز و بوم را مشخص می کنند تپه و ماهورهای مختلف و اشیاء زیرخاکی و فتوات دلیل بر قدمت این محال است:

از جمله تپه و خرابه های جنوبی شرقی قنوات هفشجان به نام هوشگان یا هوشنگیان که ما را بیاد پادشاهان پیشدادی می اندازد و خطوط عملیاتی دامنه کوه و تپه اسکندری که در طرف مغرب شهر هفشجان است. دقت در سنگ قبور این شهر واقعیت تاریخی این شهر را مشخص می کند.

گسترش شهر در ادوار مختلف

شهر هفشجان از جمله شهرهای قدیمی منطقه چهارمحال است که وجود چشمه های متعدد و زمین های مناسب برای کشاورزی اسکان اولیه را در این شهر به همراه داشته است. شواهد نشان می دهد که هسته اولیه شهر هفتصد سال پیش شکل گرفته است اگر چه اطلاعات دقیقی از خصوصیات اجتماعی ساکنین اولیه وجود ندارد. شهر هفشجان از حدود 40 سال پیش گسترش متعادل داشته است که این گسترش به صورت دایره ای بوده است.

تفریحگاه ها و اماکن مذهبی و آثار باستانی هفشجان

از جاهای دیدنی و تفریحگاه ها این شهر را می توانیم چشمه زنه را در پای کوه نام ببریم که یکی از جاهای ییلاقی این شهر است و به خاطر هوای ییلاقی و خنک در تابستان افراد زیادی از استان های مجاور و دیگر نقاط ایران برای گردش و تفریح به این شهر مسافرت می کنند. از تفریحگاه های دیگر این شهر می توانیم چشمه پهن، چشمه شعبان، وقت ساعت و کلاه قوری را نام برد علت نامگذاری چشمه پهن به خاطر این است که این چشمه دارای پهنای بسیار زیادی است. علت نامگذاری وقت ساعت به خاطر این است که این چشمه فقط در وقت و ساعت معینی از روز می خروشد و خود را نشان می دهد و در وقت و ساعت معینی هم در دل سنگ ها نفوذ می کند به طوری که حتی یک قطره آب را هم دیگر نمی توان دید. یکی دیگر از جاهای دیدنی این شهر دره جناب است که جایی است مصفا و دیدنی. از اماکن مقدس این شهر می توانیم امامزاده شاه منظر را نام ببریم که به گفته مردمان این شهر شاه منظر خواهر امام رضا (ع) است. مرقد مطهر این عزیز را در بالای کوهی به خاک سپردند در کنار این مرقد درخت خوشبویی وجود دارد که با تکه پارچه های سبز آذین شده است. یکی از عجایب این مکان مطهر این است که از لا به لای سنگ های عظیمی بدون این که هیچ منبع آبی وجود داشته باشد ابی همیشه چه در فصل بهار و چه در تابستان و پاییز و زمستان چک چک می کند که به چکه چکه معروف است.